અનુપમા દેવી

 *ફક્ત ચોખાનો એક દાણો*

*૮૦૦ વર્ષ પહેલાંની વાત.*

*સ્થળ આબુ દેલવાડા*

*કારીગરો દિલ દઈને કાર્ય કરી રહ્યા છે*

*અનુપમા દેવી આવે છે.*

*ને બધાં ઊભા થઈ જાય છે.* 

*આંખોમાં અહોભાવ છે.* 

*ચહેરા પર કૃતજ્ઞતા છે. હાથ જોડેલા છે.* 

*આદેશ કરો - એમ જાણે વગર બોલે*

*તેઓ બોલી રહ્યા છે.* 

*ને અનુપમાદેવીએ કહ્યું ,* 

*" પ્રવેશદ્વાર પાસે મારું શિલ્પ કોતરવાનું છે."*

*શિલ્પીઓ તો રાજીના રેડ થઈ ગયા.* 

*" ને મારા હાથમાં પૂજાની છાબ હોવી જોઈએ."*

*શિલ્પીઓ એમની ધારામાં ઓર આગળ વધ્યા.*

*" ને છાબડીમાં ફક્ત એક ચોખો હોવો જોઈએ.* 

*બીજું કાંઈ જ નહીં."*

*" હે શેઠાણી બા , અમે એ છાબડીમાં સોનામહોરો , ફૂલો , પૂજાપો ન કંડારી દઈએ ? એક ચોખો જ કેમ ? "*

*ને અનુપમાદેવીએ આંખમાં ઝળઝળિયા સાથે ગળગળા સાદે કહ્યું ,*

*" મારે જગતને એ સંદેશ આપવો છે.* 

*કે પરમાત્માની કૃપાથી મને જે મળ્યું છે.* 

*તેમાંથી એક ચોખા જેટલું જ અહીં વાપર્યું છે.*

*કરચના ભારોભાર ચાંદી અને સોનું આપ્યાની વાતથી લોકો અમને બહુ મોટા દાનેશ્વરી ન સમજી લે.* 

*એટલા માટે જ આ વાત છે."*

*વાત આપણી છે.* 

*ક્યાં અનુપમા દેવીની ખજાનો લૂંટાવી દઈને પણ*

*એક ચોખાનો દાણો દેખાડવાની ભાવના*

*ને ક્યાં આપણી એક દાણા જેવું આપીને*

*જોર શોરથી ઢોલ પીટવાની વૃત્તિ ?*

*વિચારો કે આપણે દીકરાને કેટલું આપ્યું*

*એની જાહેરાત આપણે કદી કરી છે ?* 

*દીકરીને કેટલું આપીને વળાવી*

*એની તકતી આપણે ક્યાંય લગાડાવી છે ખરી ?*

*ફોરેન ટુર કેટલામાં પડી*

*એનું આપણે બેનર કરાવ્યું છે ખરું ?*

*નવા ઘરને ફાઈનલ આંકડો ક્યાં પહોંચ્યો*

*એનું ક્યાંય બોર્ડ જડે ખરું ?* 

*જો ના ,*

*તો જિનશાસન માટે આપેલા નજીવા યોગદાનનો* 

*આટલો બધો ઘોંઘાટ શા માટે ?* 

*એક સવાલ આપણે આપણને પૂછીએ કે આપણી પાસે જે છે એના કેટલા ટકા*

*આપણે વાપરતા હોઈએ છીએ ?*

*જે છે એ જિનશાસનનું છે*

*એના પાંચ પૈસા ય એને આપતા નથી*

*ને જાહેરાતમાં કોઈ કસર છોડતા નથી.* 

*તો ખરેખર આપણે ક્યાં છે એ વિચારીએ.* 

*જિનશાસનના આજના મહત્તમ પ્રશ્નનો ઉકેલ છે - અનુપમાદેવી*

*આપણે સહુ અનુપમા દેવી બનીએ*

*પ્રશ્નો પોતાની મેળે પતી જશે.*